De val van Nederland – onafwendbaar?

If you try to do the good thing, but you do it in the wrong location, you will still contribute more to evil than to good.

 

Dit artikel, ‘De val van Nederland – onafwendbaar?’ is deel van een crowdfundingproject: in december 2025 werd 4.000 euro opgehaald voor een tweedelige artikelserie. Het eerste betreft de val van Nederland – het tweede deel is een herevaluatie van liberalisme. Voor een uitvoerige inkadering van beide projecten, nodig ik u uit de projectomschrijving te lezen op VoorDeKunst.[1]

(Dit is een analyse van 10.000 woorden over wat er voor Nederland in de nabije toekomst in de sterren staat. Voor deze specifieke publicatie, hier op De Nieuwe Zuil, geldt dat hij nog niet helemaal perfect is opgepoetst. Zo zijn delen van de tekst in het Nederlands en delen in het Engels: dit komt door onduidelijkheden omtrent het uiteindelijke publicatie-platform voor deze tekst. Dát heeft weer te maken met tegenwerking vanuit onze eigen kringen, die ik initieel niet had verwacht. Ook werken delen van de tekst met hyperlinks en andere delen met voetnoten. Met deze publicatie laat ik in ieder geval zien dat het geld van de crowdfunding daadwerkelijk nuttig wordt gebruikt. Zodra ik het tweede deel, de analyse van het liberalisme heb afgeschreven, en de Nederlandstalige delen naar het Engels heb vertaald, zullen ze waarschijnlijk in het Engels verschijnen op The Liberum. Omdat dat echter nog veel tijd zal kosten, heb ik dit hier nu eerst gepubliceerd.)

Hieronder de naamsvermeldingen van donateurs die hebben aangegeven dit te wensen:
Jan van Malderen, Theo Verstappen, Wybren van Haga. Het is mogelijk om Sid te steunen via BackMe.

Het project begon ermee dat steeds meer mensen bij mij aankloppen, zoals ik dat heb toegelicht op X.[2] Zij vragen mij: “Sid, is Europa nog te redden?” Op X antwoordde ik dat “iedereen bij deze een super wijze raad krijgt van mij: Europa is fucked – verlaat Europa.”

Een woord over de exodus

Over die exodus, die hier wordt aangekondigd, valt natuurlijk ook veel te zeggen. Strikt genomen valt dat buiten het bestek van dit specifieke artikel, en buiten de onderzoeksopdracht zoals deze vastligt in de omschreven crowdfunding. Ik zeg er slechts over dat het volk belangrijker is dan de grond.[3] En dat mijn boek Wees Afgrondelijk (2022) passages bevat die een aanknopingspunt bieden.

Daarin staat onder meer dat een Syriër die een machinegeweernest van Islamitische Staat bestormt, sociale, financiële en morele ondersteuning krijgt van zijn samenleving. Wie in West-Europa probeert te doen wat goed is voor zijn volk, heeft letterlijk alles tegen: je zult worden geïsoleerd, geridiculiseerd, je bankrekening zal worden gecanceld. Potentiële partners zullen je wegzetten als “seksueel gefrustreerde incel”. Je zult worden weggezet als “geradicaliseerd” en hierna worden uitgesloten en bestempeld als “extremist” en “terrorist”. Een adempauze krijg je pas zodra je een politieke functie bemachtigt waarmee je in ieder geval in je levensonderhoud kunt voorzien.

Het woord “bemachtigt” kan hier beter worden vervangen door “gegund worden”. Zoals ook uiteengezet in mijn proefschrift, De Democratie en haar Media (2017), ligt in verkiezingen de macht niet bij het volk, maar bij degene die de lijsten van de partijen samenstelt en de volgorde bepaalt van de verkiesbare kandidaten. Dit is een proces dat niets met volkssoevereiniteit van doen heeft en alles met likken, stroop smeren – kortom, niet met principes en integriteit als karakterkenmerk, maar je moet sociaal glijmiddel hebben en plooibaar zijn. Glad en glibberig zoals een hofhermafrodiet.[4]

En het bestaan van dergelijke oppositiepartijen zal door de geheime diensten en andere instituties slechts worden gedoogd zolang je op cruciale punten meebuigt met de macht. Fleur Agema heeft dit met zoveel woorden ook toegegeven in haar rol als minister, dat zij “gehouden is aan instructies vanuit de NAVO en NCTV.”[5] Bij FvD is men dan weer bang dat de partij verboden wordt als men er te hard ingaat. Zoals wanneer er wordt gesproken over “tribunalen” en als openlijk wordt benoemd dat het volk direct aan zet is wanneer leden van het Kabinet zich onttrekken aan Kamervragen.[6] Men wordt onderdeel van de ventielfunctie: zelfs de onvrede die het systeem opwekt, wordt op zo’n wijze gekanaliseerd dat de oppositie langzaam maar zeker zijn doorbijtkracht verliest.

Mijn promotor, Jean-Pierre Wils, zei het ooit ongeveer als volgt:

Het systeem is zó onontwijkbaar en allesdoordringend, dat de kritiek zich in de vorm voegt van een niet-gewenste affirmatie van dat wat het bekritiseert en bestrijdt.

Die zin is altijd blijven hangen en sindsdien kan ik de werkelijkheid niet meer anders zien dan in dat licht. Dat is ook het mooie aan Paraguay: hier is het systeem zwak, waardoor de conatus van de individuele mens – zijn wil om het leven in te richten op een manier die bij hem past, door scheppend handelen – meer ruimte heeft om zich te manifesteren. Dat kán in Nederland niet, want daar is alles al ingeperkt en dichtgebureaucratiseerd, met een laag Mass Surveillance er bovenop (zie Sleepwet, en het Referendum over de Sleepwet).[7] We komen op de ‘Lone Wolf’ en ‘Het Groene Eiland’ – maar dit alles valt zoals gezegd buiten de bandbreedte van dit project.[8]

De uitdagingen voor Nederland

In dat bericht op X, waarnaar ik verwees in de opening, meldde ik dat de generatie die er nu aankomt, basale technische vaardigheden ontbeert. Een telefoongesprek is dikwijls al te eng en te indringend. Door corona was het onderwijs flut. Per jong persoon moeten ze 3 of 4 bejaarden op hun nek dragen. Laat staan geavanceerde technologieën als high filtration systems en atoomonderzeeërs gaande houden.

Dit probleem is des te erger, doordat de Nederlandse samenleving vergrijst, en het dus belangrijk is om jongeren goed toe voor te bereiden op de enorme maatschappelijke en economische verantwoordelijkheid die zij zullen dragen. Tijdens de pandemie werd ervoor gekozen om de prioriteit te leggen op het beschermen van de oude, qua gezondheid meer fragiele groep, wat ten koste ging van de sociale en educatieve ontplooiing van de jongeren. Dit is in een vergrijzende samenleving min of meer onvermijdelijk, gezien het oudere segment meer geld heeft en ook qua verkiezingen meer gewicht in de schaal legt.

Jongeren ontvingen ‘onderwijs’ via videocalls – zij’ speelden Fortnight and Minecraft terwijl docenten op een scherm iets pruttelden over de stelling van Pythagoras. Uitgaan was ook moeilijk, waardoor de sociale ontwikkeling van veel jonge mensen haperde. Allemaal niet bevorderlijk voor de sociaaleconomische slagkracht van deze groep.

Andere problemen waarmee Nederland worstelt zijn het cultureel moeilijk integreren van moslims – qua gastarbeiders hebben we het immers nog altijd over specifiek Turken en Marokkanen, gezien hun islamitische inbedding. Terwijl gastarbeiders ook Grieken, Italianen en Spanjaarden waren, ook niet bepaald gerekruteerd uit de hoogflorerende sociaal-economische maatschappelijke segmenten; toch hoort niemand daar ooit meer wat over. Wat de stelling bewijst dat een influx van moslims destabiliserend werkt.

Mocht iemand nu zeggen: “Maar die gastarbeiders uit Spanje, Italië en Griekenland – de reden dat je daar niets meer over hoort, is omdat die zijn teruggegaan.” Dan is mijn reactie dat er dus kennelijk politieke motieven waren om specifiek het moslimsegment van de gastarbeiders hier te houden. Dit is omdat Nieuw Links dit nodig had als kiezersdoelgroep, en om hun narratief van de ‘Ander’, die gekoloniseerd zou worden door foute Westerse machten, blijvend te kunnen voeden met een verhaal van slachtofferschap en economische uitbuiting. De arbeiders zelf hadden het te goed gekregen en hun links-revolutionaire potentieel was afgekocht met goedkope wegwerpproducten uit China.

Sowieso waren die gastarbeiders er maar een paar duizend, en inmiddels heeft Nederland te maken met honderdduizenden Turken en Marokkanen, aangevuld met andere moslimgroepen. Deze getalsmatige verschuiving moet je dus niet verklaren vanuit gastarbeid (dat is eerder een afleidingsverhaaltje geworden), maar heeft te maken met culturele verdragen die Europese landen met islamitische staten hebben gesloten tijdens de oliecrisis in 1973. Waar West-Europese landen vandaag onder zuchten, is de cultureel-demografische uitwerking daarvan. Oost-Europese landen bleven gespaard van deze cultuurpolitiek, omdat ze werden afgeschermd door het IJzeren Gordijn van de Sovjetunie.

Wat betreft de uitdagingen waar Nederland voor staat, moeten we het nog hebben over voedselonveiligheid en energieonzekerheid. Oorlogen rond Oekraïne en Israël waarbij Europa min of meer alleen staat, want relaties met Rusland, Turkije en Iran zijn verzuurd. En de VS kan maar zo alle aandacht voor Europa verliezen wegens Taiwan, Venezuela of interne strijd tussen links en rechts met staten die afsplitsing overwegen.

Europa boert echt enorm hard achteruit en de meeste mensen in het ‘publiek debat’ zijn omringd door types met overheidsbaantjes die hun salaris direct uit de geldprinter van de ECB trekken. Die zijn de laatsten die het gaan voelen en daarom de meest slechte raadgevers.

En dan heb je Centraal- & Oost-Europa. Die nu dwars liggen maar zij gaan uiteindelijk de knie buigen want voor hen is de keuze: Brussel óf Moskou. En dan wordt ’t toch de regenboogvlag van Brussel.

Het gesprek met de militair

De militair, waarmee ik in gesprek raakte over dit alles, zoals ook is terug te lezen in de omschrijving van het crowdfundingproject, onderstreepte het “pittige” karakter van de zojuist gestipuleerde uiteenzetting. Zijn directe reactie was om te vragen of “de mensen die jou vragen of Nederland nog te redden valt, nu zelf echt niet door hebben waar we de komende jaren op af stevenen.”

Mijn inschatting – die tevens verklaart waarom dit project succesvol is gefinancierd – is dat ze het door hebben maar niet over de interne moed beschikking om hun intuïties onder ogen te zien. Zodoende moet de harde waarheid van ‘buitenaf’ komen. En dus vragen ze ‘raad’ die eigenlijk geen raad is.

De militair antwoordde dat dit een lastige en niet-strijdvaardige doelgroep is. Waarop ik stelde dat in Nederland bijna niemand strijdvaardig is: iedereen die een hypotheek heeft, een uitkering ontvangt of voor de overheid werkt, kun je al meteen van die lijst afstrepen. En hoewel er in het leger andere geluiden klinken, zijn er generaals en hoge officiëren die allemaal nog te goed profiteren van de huidige systeemstructuur.

Bij het overwegen van dergelijke plannen, moeten we in gedachten houden wat Jeroen Pols al twee jaar geleden zei: “Als mensen wakker zouden worden, dan waarom nu? En niet al tijdens corona of nog verder terug?” Wat willen we hierin allemaal meewegen? Het afschaffen van het Raadgevend Referendum; het erdoor heen rammen van de Sleepwet; het afwijzen van de Europese Grondwet en dit via een salamitactiek alsnog gecompartimentaliseerd doorvoeren. Dan had je nog de Turkenrellen in 2017; het collectiviseren van schulden via het monetaire beleid van de Europese Unie; de moord op Pim Fortuyn…

Hoe realistisch is opstand en verzet?

We willen maar zeggen: er zijn al zóveel ‘grote ontwakingsmomenten’ geweest en er heeft geen ontwaking plaatsgevonden in enige collectieve vorm. Individuele soldaten zijn wellicht strijdbereid – maar ook zij zullen zich afvragen waarvoor ze precies op de bres gaan.

Het is namelijk zo dat de gemiddelde soldaat en politieagent, zeker als ze een beetje rechts/conservatief/nationalistisch zijn, wel degelijk aanvoelt dat Nederland qua cultuurkarakter ten negatieve sterk verandert. Tekenend zijn de recente uitspraken van Marco Kroon over ‘woke’ en ‘islamisering’.[9] Het is duidelijk dat Nederland, onder de globalistisch-technocratische koers die de maatschappelijke instituties voeren, geen toekomst biedt aan dit type mens.

Met andere woorden: Mark Rutte wil masculiene, vleesetende mannen met veel testosteron om in Oekraïne in de loopgraven te gaan liggen, maar de hele maatschappelijke orde is erop gericht om dit type mannen te demoniseren. En ook qua demografie, als je kijkt waar vrouwen tegenwoordig mannen op selecteren – wat weer te maken heeft met gefeminiseerde HR-wervingsprocedures en de enorme aanwezigheid van de overheid in de economie – heeft Nederland domweg geen aanwas om dit type mannen te blijven bijfokken.

Dit soort mannen – waar we het in een koerswijziging om maar niet te zeggen ‘opstand’ van moeten hebben, begrijpt dus duidelijk dat ze op een doodlopend spoor zitten, qua maatschappelijke validatie, erkenning en waardering. En als ze het niet cognitief begrijpen, dan voelen ze het gevoelsmatig aan.

Tegelijk, echter, wordt er niet echt een alternatief in het vooruitzicht gesteld – hier komen we op wat Georges Sorel omschrijft als ‘Mythe’ – wat dan lonkt achter de horizon indien het huidige bestel ten val wordt gebracht.[10] Waar zouden we precies voor moeten vechten? Wilders en Baudet hebben dat niet helder op de korrel weten te zetten. Punt is namelijk dat ‘nieuwrechts’ als maatschappelijke beweging, werft uit mensen die zelf ook zijn opgegroeid binnen de (decadente) postindustriële, postmoderne samenleving – die hierdoor gevormd zijn en zelf ook niet buiten die kaders denken en bewegen.

De gemiddelde ordehandhaver van het rechts-masculiene type voelt dus de kutheid van de huidige maatschappelijke orde, snapt dat het voor hen persoonlijk een sterfhuisconstructie is, maar het ontbreekt aan een alternatief, een mobiliserend mythos, om zich rond te verenigen. Zodoende is er geen bereidheid om risico te nemen.

Mocht er inderdaad een opstand uitbreken van Nederlanders, dan zal de doorsnee soldaat of handhaver van de ordedienst zich waarschijnlijk op de achtergrond houden. Het deel van de politie en het leger dat sympathiseert met de analyses die hier tot dusver uiteengezet zijn, heeft niet het inlichtingennetwerk of de collectieve coördinatie om een systemische verandering in gang te zetten met doorwerkingskracht.

When all is said and done – generaals en hoge officieren, die eigenlijk aan zet zijn in dergelijke ‘uitzonderingstoestanden’ c.q. decisionistische momenten, komen terecht op hun machtige posities, juist omdat zij worden gekneed en gedrild om gehoorzaam te zijn aan de bestaande machtsverhoudingen en de daarin embedded ideologie.

Het geweld dat gaat komen

Zo intuïtief voel ik aan dat er op den duur wel grootschalige geweldsuitbraken gaan plaatsvinden in Nederland – de middenklasse verdampt, mensen met innovatiekracht vertrekken naar het buitenland; wat achterblijft zijn laagmobielen met veel te weinig woonruimte in overcrowded cities: zij bevinden zich in een snelkookpan van opgedrongen cultuurveranderingen binnen een gefaalde en tribale multiculturaliteit. Deze uitbarstingen zullen echter een spontaan en ongecontroleerd karakter hebben.

Het geweld zal een uitbarsting zijn van pure frustratie en wanhoop. En tegen de tijd dat dit gebeurt, zal het niet meer mogelijk zijn om dit om te buigen in een constructieve, productieve richting. Het wordt een pure afrekening: een pure chaotische lynchpartij.

Hoe komt dit nu? Omdat iedereen die koppie-koppie heeft, op dat moment al voor zichzelf zal hebben gekozen. Wat overblijft is kansarm volk. Alles wat vereist is om nog iets te maken van de landbouw en de transportsector brokkelt elk jaar verder af.[11] De technologische voorsprong en het arbeidsethos die zó goed waren voor de Nederlandse economie, zijn veranderd in een te zwak fundament om nog op te bouwen.

Dus – wie serieus een koerswijziging overweegt door middel van een interventie, kan dit alléén doen door All-in te gaan, en dát kan slechts wanneer diegene mensen om zich heen heeft, waarvan diegene weet dat zij bereid zijn om kogels te koppen. En om desnoods jaren lang in de bak te verdwijnen. Probeer er maar eens tien bij elkaar te vinden – wellicht zullen daar al minstens twee infiltranten tussen zitten.

De inlichtingendiensten proberen met man en macht die samenballing van opstandige elementen te voorkomen, om die eventuele opstand tegen het systeem, te snel af te zijn. Maar het is precies zoals met het bordspel Atlantis. Elke beurt moet je een tegeltje weghalen en op het laatst zijn er geen tegeltjes meer en zijn we allemaal drenkelingen.

De les uit deze vergelijking is dat dus ook voor deze elite – die zoveel resources besteedt aan het onderdrukken van opstandige gedachten – zelfs als ze winnen is het uiteindelijk een pyrrusoverwinning. Want ook zij houden geen werkbaar land over en geen werkbare cultuur. Ook zij zullen afstand moeten nemen van die high trust samenleving.[12] Dat hoge vertrouwen dat ze dus met hun eigen immigratiebeleid en hun eigen economische beleid, ondermijnen.

Infrastructuur

Hierop zei de militair dat “de enige manier om de samenleving weer opnieuw op te bouwen, is om een verandering teweeg te brengen”. Hij hoopte dat de analyse over de ongecoördineerde opstand, niet zou kloppen. Omdat de schade van die vorm van opstand “onherstelbaar” zou zijn. Alleen al de staat van de infrastructuur zou zo’n 60 jaar terug in de tijd gaan.

Mijn reactie hierop is dat men zich de vraag moet stellen, voor wie die infrastructuur nog functionerend is, en in wiens handen die zal vallen. Leuk dus, dat iemand een bijzonder goed functionerende infrastructuur wil overdragen aan een groep moslims, voor wie het hét hoogtepunt is van kennis en inzicht wanneer iemand de Koran uit het hoofd kent.

Nog los van het grondstoffendilemma, waarbij de EU het zichzelf, op grotere schaal, op geopolitiek vlak bijzonder moeilijk heeft gemaakt om nog toekomst bestendigd aan die grondstoffen te komen. We komen weer op de high filtration systems en de small modular reactors – succes om dat in stand te houden met het huidige niveau van onderwijs, waarbij minstens één vijfde van de leerlingen functioneel analfabeet is.[13] Met kinderen die de wereld alleen nog via Ipads en via TikTok interpreteren – succes!

Ik denk dat het er dus eerder op aankomt: Nederland was een gezellig kikkerlandje met een high trust cultuur. Een punctuele maatschappij met een goed arbeidsethos. En door wie is dat uit handen gespeeld? Door de cultuurmarxisten en hun anti-Herrschaft denken. Verdiep jezelf maar in de Frankfurter Schule – dan vallen de puzzelstukken op hun plek.[14]

Dat efficiënte kikkerlandje wat Nederlanders hadden is dus willens en wetens verkwanseld. Hierom wíl ik helemaal niet dat die mensen, die daarvoor verantwoordelijk zijn, die dit actief hebben bevorderd dan wel passief-berustend hebben laten gebeuren, een degelijke infrastructuur gaan hebben. Laten we hopen dat zij echt een kutleven gaan krijgen!

Het hoogst haalbare is nu om de mensen die het aan de Nederlanders hebben ontnomen om nog een leuk landje te hebben, te straffen en verantwoordelijk te stellen. In de vergelijking met het bordspel: we spelen op een death clock – we wéten dat we gaan verliezen en dus is ons speldoel nu om onze tegenstander nog zoveel mogelijk te trollen en zo min mogelijk plezier te laten hebben van zijn of haar overwinning. Het berokkenen van schade, is het spel waar we nu in zitten. In mijn boek Realistisch Allochtoon (2025) werd dit in interviews benoemd als “schoppen tot er wat loskomt”.

Verder meldde ik de militair dat de classificatie “zestig jaar terug in de tijd” een optimistische inschatting is. Want waar teren de meest succesvolle moslimlanden op? Goedkope Aziatische arbeid en Westerse innovatie – hiermee houden ze hun imperium draaiende. Maar qua kennisstand van de gemiddelde inwoner, is het terug naar de Middeleeuwen, waar de periode waarin Mohammed leefde, als de meest volmaakte periode wordt gezien. In dit licht is “zestig jaar” zeer coulant en optimistisch ingeschat.

Toen de militair dit alles onder ogen zag, was zijn voorlopige bevinding dat er geen oplossing is om voorwaarts te kunnen. Het was dus “wachten op de Derde Wereldoorlog” en van daaruit op een feniks die oprijst uit de as.

Arbeidsethos

Het punt is dat je niet zomaar een arbeidsethos kunt herstellen. Denk maar aan mijn ex-vriendin. Die had, of heeft nog steeds, dat weet ik niet, een bakkerijbaantje. Zij zei: “Ik werk deeltijd en krijg een boel toeslagen en subsidies” Zij is dan een ‘zielige’ alleenstaande moeder, die op eigen initiatief gescheiden is. Uiteindelijk heeft ze van de staat een huisje gekregen dat ze zelf heeft opgeknapt.

Zij heeft herhaaldelijk benadrukt dat zij wel full time kan gaan werken, maar als ze dat doet, daar slechts honderd of maximaal tweehonderd euro aan overhoudt. Hierom houdt zij het bij deeltijd – dus vanwege al die toeslagen.

Stel nu dat wij, rechtse mensen, het morgen voor het zeggen krijgen en dingen gaan aanpassen. Het punt is dat wij gevormd zijn door een maatschappij die van toeslagen en subsidies aan elkaar hangt, en door het arbeidsethos en dagelijks ritme dat gangbaar is binnen zo’n maatschappij.

Dus zelfs wij, die evident de tekortkomingen zien van een overdadige overheidsbemoeienis, en wij die vaststellen dat de gezonde werklust is kapotgemaakt door tal van perverse incentives – zelfs wij zouden niet direct kunnen terugkeren naar een betere en gezondere maatschappij, omdat ook wij getekend en veranderd zijn hierdoor.

Dit alles raakt aan de toebedeling van geld. Als jij weet: “ik ga nu werken en van mijn geld wordt iets nuttigs gedaan” – zeker als je dat geld zelf mag uitgeven, dan heb je een gezonde reden om te gaan werken. Maar als je tevoren weet dat veel van je werk wordt uitgedrukt in belastingen en subsidie voor onzinnige projecten, dan heb je al minder zin om daaraan te beginnen.

Hier moeten we nog bij optellen – een gemiddeld lager IQ (dan de oorspronkelijke bevolking) dat is binnengehaald met de ruimhartige immigratie, en jongeren die mede door de opkomst van AI, basale vaardigheden verliezen, zoals bijvoorbeeld tekenen. Het zal me niets verbazen als over achttien jaar niemand dat meer kan, omdat AI dergelijke kwaliteiten van motoriek en inbeeldingskracht aan het overnemen is.

De staat van verval is kortom zó alomvattend: zie eerst maar eens die demografische veranderingen terug te draaien. Dit raakt weer aan de vergrijzing en zo hebben we de circumambulatie van de problemen voltooid, omdat we zijn teruggekeerd bij het initiële punt: dat de generatie die er nu aankomt, er niet op is toegerust om het huidige niveau van complexiteit, overeind te houden.

Het is kortom géén kwestie meer van “Oh, laten we even wat zaken hervormen, wat bijsturen.” En zélfs niet van “laten we nu een staatsgreep plegen – dan lossen we alle problemen op”. Het is echt – zoals de militair al prognosticeerde – een kwestie van een totale board wipe, en vanuit de as iets nieuws bouwen.

We moeten hier nog melding maken van de opkomst van China, die via een omweg overal inkomt en onze economische infrastructuur op een vitaal niveau penetreert. De afvalverwerking in Duiven, om wat te noemen, is al bijvoorbeeld jaren in Chinese handen. Het onttrekken van grondstoffen uit afval, is dus ook al gecompromitteerd.

Naar mate ons verval dus accelereert, zullen buitenlandse machten zich dieper in onze essentiële infrastructuur mengen. Wat opnieuw tot de kernvraag leidt, aan wie die wens tot behoud van het huidige precies ten goede komt. Zoals gezegd spelen we dus op een death clock, en de vraag is niet meer “welke kant willen we het spel nu op sturen” – de vraag is alleen nog: hoe kan ik het de speler die mij mijn toekomst heeft ontnomen en die mijn spelplezier heeft bedorven, hoe kan ik het diegene zo zuur mogelijk maken? We moeten dus nu de land destruction uit de kast gaan halen.

Derde Wereldoorlog

De militair zette uiteen dat Defensie momenteel “aan het rampen is wat ze kunnen rampen” – dit wil zeggen: ze proberen op te bouwen, uit te breiden, hun arsenaal en mobilisatiekracht te vergroten, waarbij ze de maximale rekbaarheid opzoeken van de middelen die ter beschikking staan. De militair meent dat dit echter onvoldoende zal zijn om enige relevante rol te spelen in een werkelijke militaire confrontatie met Rusland, of – in bredere zin – een militair conflict in Oost-Europa.

De onderliggende reden is volgens hem dat “jihadistische netwerken in Europa, beter georganiseerd zijn dan ooit”, en ook daadwerkelijk de capaciteit hebben om essentiële delen van de infrastructuur te blokkeren. Een militaire confrontatie zal dus betekenen, dat deze vitale delen niet meer goed kunnen worden beschermd, omdat Nederland nu eenmaal een dichtbevolkt gebied is met vele essentiële strategische punten (havens, luchthavens, dijken, datacentra, enzovoorts). Een grootschalig militair conflict zou de capaciteit van Defensie eenvoudigweg overvragen.

Als we dit nog wat dieper benaderen, zien we tevens dat extreemlinks, universitair georganiseerd maar ook qua slagkracht vertegenwoordigt op straat, de handen ineenslaat, althans qua ideologische sympathieën, met aanhangers van de letterlijke islam – lees: jihadisten. De strijd van de Palestijnen fungeert wat dit betreft als rallying call, wat bij deze groepen zorgt voor een vorm van verbindende solidariteit.

Tel hierbij op dat een vertegenwoordiger van Israël onlangs in een WEF-overleg uiteenzette dat er “onder oude Europeanen een vorm van antisemitische xenofobie ontstaat die het gevolg is van het niet kunnen omgaan met immigratie.”[15] Rabbi Goldschmidt benadrukte hierbij dat moslims – die benoemde hij als “nieuwe Europeanen” – er een belang bij hebben om samen op te trekken met Europese joden tegen “extreemrechts” (lees: conservatieven en nationalisten). Moslims en joden moeten volgens hem de handen ineenslaan om samen op te trekken tegen antisemitisme en islamofobie en het anti-immigratie sentiment in Europa om te buigen.

Wat zich optekent uit al deze feiten is dat niemand, helemaal niemand Europa komt helpen – zelfs niet de Israëliërs, waarvan je nog zou vermoeden dat er een gedeeld belang is in het bestrijden van islamitisch jihadisme. En nu de VS zich met zijn recente inval in Venezuela heeft losgezongen van internationaal denken over recht (hoewel dat met de inval in Irak al enigszins het geval was – om nog maar niet te spreken over Groenland) – staan de Europeanen er echt absoluut helemaal alleen voor op het wereldtoneel. En er zijn geen adequate middelen voor handen om de interne gezwellen te bestrijden, laat staan de externe bedreigingen het hoofd te bieden.

Nu zeiden vaste donateurs, echt trouwe Dr. Sid-discipelen: “Maar zo kun je dit alles niet brengen! Je moet ten minste wat positieve punten noemen. Je moet mensen enige hoop geven.” Alleen wat wil zo iemand nu van mij? Dat ik maar in geschrift ga liegen? Ik kan toch niet buiten mijn eigen analyses redeneren? Hooguit moet je dan een soort Walter Benjaminiaans messianisme gaan aanhangen – hierover heb ik al eerder gepubliceerd.[16] Dus een soort messianistische “sprong vanuit de zijlijn van de tijd” – die alle mechanische en onvermijdelijk in gang gezette processen doorklieft vanuit een magisch-theologische kracht. Zo’n geloof klinkt als coping, wanhoop, irrationeel.

Dus, al deze zaken meegewogen, concludeerde de militair, dat “de enige oplossing is om Rusland te betrekken bij de NAVO”. Hij stelde dat “dit al decennia geleden had moeten gebeuren”.

Nu heeft Trump onlangs een meerpuntenplan gepubliceerd waarin hij inderdaad expliciet stelde een meer duurzame en constructieve relatie met Rusland te willen aangaan.[17] Tegelijk was het de VS die samen met Oekraïne Nordstream heeft gesaboteerd, omdat de VS niet wenst dat Europa een meer duurzame relatie zou aangaan met Rusland.[18] Ook dit onderstreept wederom dat Europa echt totaal alleen staat en nu een speelbal is van andere machten.

Vooralsnog zijn er helaas geen tekenen dat Poetin enig vredesvoorstel gecommitteerd zal aannemen. Al is de onderliggende gedachtegang interessant – dat Trump poogt om Rusland los te weken uit de Chinese invloedsfeer en meer richting het Westen te trekken. Als Poetin doet wat in het belang van Rusland is, dan zal men waarschijnlijk van twee walletjes eten. Daarmee zou een Derde Wereldoorlog op korte termijn worden afgewend.

Het is in ieder geval niet evident dat de oorlog tegen Oekraïne in het belang van Rusland is, gezien de vergrijzende staat ontzettend veel mannen in de productieve leeftijd verliest, internationaal krediet verspeelt, zijn militaire kunnen (en het gebrek daaraan) blootgeeft en zich geopolitiek afhankelijk maakt van China. Deze oorlog komt voort uit de megalomanie van één leider, in zijn eigen staat zo goed als almachtig, die van niemand tegenspraak accepteert, zelfs niet van Trump. Hiermee is een einde aan dit conflict dus niet in zicht. Europa zal in deze ontwikkeling hoe dan ook een nog verder ondergeschoven kindje worden.

Onderwijs

Zou Nederland daadwerkelijk een andere weg willen inslaan dan dit pad naar verdere slijtage en ondergang, dan zou er morgen, liefst vandaag, een totaal andere vorm van onderwijs moeten worden ingevoerd. Een vorm van industrieel en militaristisch onderwijs, waarin leerlingen gedrilled worden om te presteren. In een land als Paraguay zie je direct het belang hiervan. Ik met mijn Havo techniek en tekenen, moet een lokale vakman uitleggen – die dat dus beroepsmatig dagelijks doet – hoe je waterpas een stopcontact installeert. Of wat de hoogte van een drempel moet zijn om een deur met een deurmat compatibel te maken. Degelijk onderwijs geeft zo’n enorme voorsprong in het leven qua efficiëntie van de bevolking.

In Nederland is het onderwijs een totáál andere kant opgestuurd, richting ‘invoeling’ en ‘empathie’ om te dealen met de fall-out van de multiculturele samenleving. Het gaat over klimaatalarmisme, lentekriebels en de steeds verder uitbreidende hoeveelheid ‘genders’. Geschiedenis is politiek en ‘onderwijst’ ons hoe Marokkanen Zeeland hebben bevrijd tijdens de Tweede Wereldoorlog. Allemaal randzaken worden in het centrum gesteld, om maar niet te vergeten: slavernij. Ondertussen levert China jaarlijks honderdduizenden universitair geschoolde engineers op.

Wie deze scheefgroei, en de uitwerking van deze scheefgroei op de geopolitieke verhoudingen, tracht te agenderen op enig maatschappelijk platform, wordt om te beginnen niet uitgenodigd of anders weggeshamed en bruut onderbroken door een clowneske BN’er die één of ander onbeduidend hitsingletje komt pitchen.

Het onderwijs zou gebaseerd moeten zijn op rekenen, taal, geschiedenis, technische vaardigheden en feitenkennis. Leer maar eens om vanaf scratch een radiografisch bestuurbare auto in elkaar te zetten. In plaats van de grote hoeveelheid zinloze schrijfopdrachten die steeds zinlozer worden in het peilen van het niveau van de studenten, omdat AI dit toch voor hen doet.

En als er nu weerstand komt tegen wat hier staat over het “drillen” van leerlingen en het “industrieel militaristische” grondplan hiervan – met onze vergrijzende bevolking is het noodzakelijk om zwaar boven het gewicht te gaan slaan met de jonge mensen die we hebben. Alle reserves aan productiviteit en creativiteit, moeten binnen deze jonge mensen geactiveerd gaan worden. Nederland is echter ingericht op het tegengestelde doel: het cushionen van deze mensen – God verhoedde dat iemand een verkeerde gender-pronoun gebruikt! Of dat iemand op een andere wijze wordt aangesproken dan diens voorgenomen furry-identiteit.

We weten allemaal: deze ideologische stroming kan niet worden omgeschakeld, omdat de elite dan haar hobby’s zou moeten loslaten. Waaronder klimaat, institutioneel racisme, de regenboogvlag, het iftarren en inrichten van gebedsruimtes, enzovoorts. Het selectiemechanisme waarmee elites worden geworven en gegroomed, ligt diep verklonken in die specifieke hobby’s is verklonken.

Hier komt nog bij dat de bevolking krimpt, waardoor er dus steeds minder ruimte en draagkracht is voor elite-posities, waardoor die paar elite-posities die overblijven, met des te meer ideologische hardvochtigheid worden afgebakend en verdedigd. Dit gebrek aan sociaal-maatschappelijke stijgingskansen, nodig niet bepaald uit om je beste beentje voor te zetten. Zéker niet waar het aankomt op het dienen onder een elite, die jou als blanke heteroseksuele man, voornamelijk demoniseert.

Het 4Chan & Nick Fuentes fenomeen

Op dit punt aangekomen moeten we wat zeggen over het afhaken van mannen in de bredere zin. In die zin dat zij zichzelf minder actief inzetten op de arbeidsmarkt dan alle voorgaande generaties sinds de Eerste Wereldoorlog. Dit wordt door heel veel linkse vrouwen natuurlijk verbonden aan allerlei klachten over ‘onveilige’ en ‘vrouwonvriendelijke’ situaties. Waarbij het (hoe voorspelbaar) uiteraard niet gaat over asielzoekers, maar altijd over rechtse, Nick Fuentes-achtige mannen.

Dus om dat debat even samen te vatten zonder al die deugtrienen met hun staatsgesubsidieerde klaagcolumns te hoeven aflopen, wegen we hun commentaren even samen. Sowieso is het onnodig om die deugtienen te behandelen als individuen – het zijn immers representanten van een specifieke maatschappelijke klasse. Namelijk van het grachtengordeldier dat bestaat op het snijvlak van universitaire baantjes en de linkse mainstream media. Hun commentaar komt erop neer dat vrouwen, ondanks decennia aan Dolle Mina en #MeToo, nog steeds niet veilig zijn in de publieke ruimte, dat mannen zich nog steeds als creeps gedragen. En dat mannen tegelijk niet “hoffelijk” meer zijn – dat wil zeggen: dat mannen niet meer standaard de kolen uit het vuur halen voor vrouwen, gezien ze er geen enkele status voor terugkrijgen en eerder als maatschappelijk voetveegje worden behandeld.

Als je het 4chan fenomeen – dat behelst tevens de populariteit van Nick Fuentes en Andrew Tate – écht wil doorgronden, ga je uitkomen op een analyse over het sociale atomisme, gebrek aan sociale stijgingskansen, gebrek aan sociale samenhang – kortom thema’s die véél te diep reiken voor de huidige elites om zinvol wat mee te kunnen aanvangen. Zou je proberen om dit inzichtelijk te maken voor die deugtrienen, is het alsof je de kleuren van de regenboot uitlegt aan een vleermuis. Zij zijn te diep verankerd in de inrichting van de huidige economie en het maatschappelijke bestaan.

Als we Nick Fuentes en Andrew Tates de wind uit de zeilen zouden willen halen, zouden vrouwen om te beginnen meer bereid moeten zijn om te downdaten, zodat meer mannen weer erkenning krijgen als stabiele provider en kostwinner. De vrouw die is gekneed door postmoderne ‘Girl Power’ narratieven van Netflix en hun progressieve Human Resource Managers, zal dit nóóit aanvaarden. Mannen willen niet alleen gezien worden: ze willen zich ook nuttig voelen. Ze hebben behoefte aan erkenning en hechtingsvol worden opgenomen binnen een groep. Dat kan de gefeminiseerde, geatomiseerde samenleving niet bieden. Vrouwen willen niet downdaten, maar het onderwijs is gefeminiseerd – wat vrouwen verder bevordert – en doordrenkt van politiek-correcte spraakcodes. De kloof tussen mannen en vrouwen zal slechts dieper worden.

Dit alles is de hoofdzakelijke verklaring van zowel de moslimorthodoxie als de radicalisering van anonieme mannen op het internet. Door de gevestigde orde zal dit nimmer nooit op de juiste wijze gediagnostiseerd worden – laat staan opgelost. Er zal dus nog veel ‘creatieve destructie’ aan te pas komen om ook maar 1 centimeter op deze dossiers te bewegen.

De linksheid van vrouwen in het Westen – zeker van hoogopgeleide vrouwen – loopt intussen de spuigaten uit. Met als archetypisch voorbeeld Nadia Bouras, die namens alle vrouwen beweert dat vrouwen “collectief walgen van Wierd Duk.”[19] Die linksheid van vrouwen verdiept zich tot en voorbij het punt dat er geen normale relatie, en geen relatie überhaupt, meer mee aan te knopen is. Zeker ook gezien mannen juist rechtser worden. Probleem is echter dat de mannen de sectoren vertegenwoordigen die de welvaart direct produceren, terwijl de vrouwen (gemiddeld genomen) de symbool-analist beroepen uitoefenen, die de welvaart vervolgens belasten en nivelleren. Gevolg: nog meer mannen willen dit systeem uit – nog minder stabiele relaties, nog minder welvaartsproductie, nog minder kinderaanwas – wat de val van het Westen verder versterkt.

Ondertussen is dit thema zelfs onder rechtse mannen taboe, véél meer nog dan bijvoorbeeld cultuurveranderingen of zelfs de ontwikkeling van het gemiddelde IQ onder invloed van massa-immigratie. Waarschijnlijk omdat ook deze rechtse mannen bang zijn voor de ‘vrouw des huizes’. Intussen heeft de islam nauwelijks last van dit probleem: vanuit hun ideologie worden vrouwen strakker aangelijnd, wat hen een stabiele demografie oplevert. Islam heeft het probleem weten op te lossen van hoe urbane omgevingen een destabiliserend effect hebben op de bevolkingsaanwas. Met iedere generatie zal de invloed van de islam toenemen, terwijl die van Westerlingen verzwakt.

The Netherlands in relation to the German economy

The signs that the Netherlands is on the brink of economic collapse are unmistakable. For this we start in Germany. We know the saying: when Germany sneezes, the Netherlands catches cold. In 2021, Germany accounted for 23 percent of Dutch exports, followed by Belgium with 11 percent. An article by NOS is relatively optimistic about the economic link between the Netherlands and Germany, but it substantiates this in part by attributing an important role to the port of Rotterdam – I’ll come back to this in a moment.

Nord Stream 1 was the largest pipeline transporting natural gas from Russia to Germany through the Baltic Sea. By 2021, Russia transported 40 percent of the EU’s total energy consumption through this pipeline. On Sept. 26, however, the pipeline – along with the Nord Stream 2 pipeline still under construction – was destroyed under mysterious circumstances. On Feb. 7, 2022, Joe Biden had already warned that he would end this project if Russia launched an invasion.

Many named the US as the main culprit, although this suspicion was simultaneously kept out of the mainstream media. Especially so by the masochistic Germans, who themselves are suffering the brunt of the destruction. The suspicion is plausible in light of what George Friedman – STRATFOR’s geostrategist – argued some time ago. He said that U.S. geopolitical interests are put to the test as soon as German capital and technology converge with Russian raw materials. Friedman even argued that this would mean the U.S. would lose its global hegemony.

The loss of Nord Stream has extreme consequences for the German economy, and therefore for the Netherlands. While it is possible to source energy from other countries and from other suppliers, a pipeline can only be used between two powers. By contrast, deliveries by ship, for example, can also have a different destination if the international market changes. According to Peter Zeihan – political scientist and also previously working for STRATFOR – energy prices in Germany have now increased sevenfold.

That change in the energy market is likely, in light of related developments. Zeihan foresees the end of German industrial production – and those who do not export cannot import either. Repairing the damage caused by permafrost after the closure of gas wells in Russia when the Soviet Union fell took Western engineers 30 years. The underground water became ice and this damaged the pipelines. This underscores the complexity and time-consuming nature of such repairs. Another conundrum is that German precision manufacturing relies heavily on imported petrochemicals. These are kept for processing into production goods, leading to a fragile and expensive supply chain.

Put more simply, the loss of trade relations with Russia also makes it harder to get the raw materials needed to make complex plastics. Complex plastics, in turn, are needed to make machines used to manufacture other machines. Other industrial materials are also becoming hard to come by: titanium, aluminium, platinum, palladium, rhodium and neon.

The continued ageing of the German population makes it difficult to offer them the prospect of new economic growth. This leads Germans to be pessimistic about their economic future and to try to save more. As a result, the economy is shrinking even faster. Despite this frugality, Germany’s service sector faces a solid shortage of workers. This cannot simply be filled with immigrants, many of whom are not culturally compatible. We will come back to this. In any case, raising wages does not help as long as living costs rise even harder – again, see the precarious energy situation.

The port of Rotterdam

A great virtue of the Dutch economy is that the Germans need us to get to the sea. If German manufacturing collapses, the Netherlands will become less relevant as a link between the German economy and the rest of the world. This brings us to the Port of Rotterdam, which provides the Netherlands with employment of over 500,000 jobs and added value of over €60 billion, a significant portion of the gross domestic product. You probably know the snowball effect: someone who works for the port spends that money at a local pub or barber shop. So we can say that the Port of Rotterdam’s impact on the Dutch economy is huge.

The dark clouds on the horizon became painfully obvious when I was welcomed to the Port of Rotterdam on October 4, 2023 as part of the IPO congress, that is, the congress for Interprovincial Consultation. We were given a tour by Mark Dijk, the director of the civil part of the port, a former VVD European Parliament candidate. Back then, he campaigned for the transport sector; now he is a spokesman for climate ideology. Jeanette Baljeu assisted him, also a VVD member and member of the South Holland Provincial Executive.

During the tour, the duo sounded disappointed that less and less is produced in the Netherlands, while consumption is not decreasing. Shipbuilding, for example, no longer takes place in the Netherlands. We are dependent on foreign industry. Consumers want to keep importing, but our country does not produce enough to export in return.

As the canal boat steamed further up the river, they became more deeply entangled in their own narrative. The housing challenge means building closer and closer to the river: one consequence is the noise pollution from some heavy boat engines, amounting to legal problems. But denser construction was definitely unrelated to immigration – or so they literally said as we sailed past a cruise ship full of Ukrainian asylum seekers…

Mark Dijk argued that fossil fuel is more effective in terms of calorific energy value than ‘renewable’ technologies such as wind turbines, which take up much more of already scarce space per unit of energy. At the same time, nuclear power is a no-go because the runoff from heated water would cause problems in terms of biodiversity. Nevertheless, he called the energy transition necessary and unavoidable, stating that the dangers of a disrupted climate and deviation from EU standards would be much greater. He aims for 55 percent less CO2 in 2030, and CO2 neutrality in 2050.

Little attention was paid to what this implies for Dutch competitiveness. After all, much more than the Groningen gas, which is also shut off, the port of Rotterdam is the economic lifeline of the Netherlands. In all answers, climate ideology was consistently elevated above practical concerns. The duo even admitted that not only is the lack of space disastrous, but that the techniques needed to reduce CO2 are not feasible. After all, this would increase nitrogen deposition, and that is legally prohibited.

In conclusion, this tour revealed that a one-sided vision of sustainability and climate is beyond criticism. We must muster the courage to convey hard and painful messages, the IPO conference kept repeating, which must be carried and supported by inviting, utopian visions of the future,

Dijk also had no appetite for confronting the government in The Hague with the observation that what is being imposed on him is simply unworkable. For that, first, he himself believes too fervently in the climate-narrative, and second, he fears the reaction of the European Commission. Perhaps he feels like a wartime mayor: “If I don’t do it, I’ll lose my job and someone else will come and try to do it anyway although it is impossible. So I might as well try to do it even though I know it is impossible.” Either way, the impact of this zero emissions policy on Dutch competitiveness will be catastrophic.

Ageing

Now we come to ageing. On Jan. 1, 2023, the Netherlands had 3,601,167 residents aged 65 or older. That is 20.2 percent of the population. The aging of the Netherlands has increased: in 1990, 12.8 percent of residents were 65-plus. There are now 2,728,550 people aged 65 to 80, and 872,617 over 80.

Under the Rutte cabinets, the Netherlands has seen a transition from national care to local care. In many cases this amounts to informal care. While relying on informal care reduces care costs, this labour is taken away from the rest of the economy. If you care for your parents or grandparents at home, you cannot work during that same time. Informal care also reinforces de-growth: it takes energy you cannot invest in raising a child.

Immigration

The Central Bureau of Statistics estimates that the Dutch population grew by 140,000 by 2023, to 17.9 million people. A total of 336,900 people came to the Netherlands in 2023, though 192,500 also left. Here we arrive at the discussion of what exactly constitutes a Dutchman. It may well be different in reality, because one Mohammed who has little in common with Dutch values and norms is eagerly counted as a ‘Dutchman’ in the ‘official’ statistics. Here we are talking about formal definitions versus the street scene and whether the Netherlands is still the Netherlands in our daily experience – does it still feel like the Netherlands? This question is increasingly pressing now that Mohammed has been the most common boy’s name in our major cities for a decade.

Clearly, immigration also creates all sorts of economic disadvantages. It has just been mentioned that people accustomed to a strongly different language and culture can hardly fit into the service sector. Then there are the conflicts it brings – see, for example, this large-scale brawl at a cultural festival for immigrants from Eritrea. There is an impact on the average level of education. Also, the influx of a large number of people puts a strain on health care – especially if they come from a war zone and have suffered psychological damage there. Immigrants are calling on social services to which they have not paid a cent upon arrival.

Among Somalis, half have been on welfare since 2015. Since then, we hear little about this – when mainstream media silence a topic like this, you know the situation has not improved.

A great deal of care and energy is needed to make non-Western immigrants employable in the Dutch economy, a focus that thus competes with the ageing population just described. It remains to be seen whether they will remain loyal to this system, now that our economy does not offer the enjoyment and prosperity they were led to expect in their home countries. This is especially so with every curriculum paying huge attention to institutional racism and our ‘wrong’ colonial past: it is unlikely that these newcomers will work hard to cushion the national debts incurred by a lily-white boomer generation.

So we will probably be dealing with a plague of locusts that will move on once the flesh has been eaten off the bones. The problem, however, is that the Dutch youth who will then have to take over the work will be raised by iPads and AI. They have not built the neurological structures needed for long-term concentration. In any case, the level of education took a hit during Covid. The result is a resolute decline in knowledge and assertiveness in a workforce that will have to play a more load-bearing role than ever in an ageing economy burdened by usurious prices on raw materials and energy.

Healthcare

To continue briefly on healthcare, Otto Health Care predicted a tripling of healthcare vacancies and possibly even a fivefold increase. Meanwhile, the Ministry of Health is considering stricter rules for freelance work in healthcare. The problem with this is that healthcare currently runs largely on employees who are on the cusp of retirement. These workers are not eager to trade their acquired freedom and flexibility for the demoralizing healthcare bureaucracy of managers and control protocols. Besides, there are plenty of other sectors tugging at the workforce.

Policy versus ideology

Once we pack all this together, we find a lack both of skilled workers and of affordable and reliable energy – in other words, the basic requirements for prosperity and economic growth. Policymakers made wrong choices: the immigrants who were admitted were not selected carefully enough, climate policy undermined energy security. How could this happen?

These policy choices stem from religious belief. Both the refugee discourse and the climate discourse are – when looking at their economic impact – clearly irrational.

Against this background, ‘policy work’ no longer makes sense. It is useless to spend time trying to fit in laws when the overall framework of all political power is laid down by layers of government over which the people have no control. The European Central Bank, the World Health Organisation, regional cooperation councils, and so on. It is useless to try to use rational arguments to change the minds of people who have arrived at their views through religious fervour.

So to be effective, we need to abandon the level of legislation and existing rules as much as possible. To be effective, we have to fight at the level of metaphysics – speaking only from ideas. Contrast your own vision of the future with that of the elites, and present raw stories from the heart of society: pure lived reality.

Thierry Baudet has already recognized this very acutely. A presenter asked him recently: “Putin argues that escalation of the conflict in Ukraine is not in Russia’s interest. Why cannot the House of Representatives be convinced of this?” Thierry replied: “Because they are incredibly retarded.” With this, Thierry transcends the level of facts and arguments, which is refreshing and provides much needed breathing room. After all, despite years of facts, arguments and a daily noticeable impoverishment, policy makers still pursue policies that ruin us economically.

Leaving the Netherlands

Our overlords, whom we pay to look after our interests, have clearly gone into business for themselves. As it is now, we can still leave the Netherlands, but this will become more difficult in the future. Just think of the GDR and the Berlin Wall: East Germans left and the regime had to stop this exodus – hence they built the wall. North Korea did the same thing.

Until a few years ago, there was still reason to be optimistic – this is how many thought during Covid. If you touch their freedoms, people are going to resist at some point. However, people proved to be unwilling to fall outside the group and felt intimidated by the huge government machine. For example, have you asked yourself why farmers started keeping nitrogen records? Invariably, farmers are presented with a little hoop with the promise that the regulatory burden will decrease if they jump through it. But a smaller hoop is already prepared for them that restricts their freedom and economic freedom of movement even more.

What resistance can the Dutchman offer against this economic harassment? At best, stop paying taxes. Then by all means the army will come to prevent others from adopting this idea. So something like this would only work in a collective form, because an individual is immediately crushed by the institutions. Such solidarity lacks a sense of brotherhood and social cohesion, which in turn is partly the result of immigration.

With both fishermen and farmers, you see the monopolisation of the food chain. We come to the introduction of the Central Bank Digital Currency. This article is getting a little too long to elaborate on this now, but it boils down to a social credit system. In this, your monetary transactions will be stopped as soon as you say ‘wrong’ things. The Volkskrant wrote: “The House does not want it, but the European Digital Identity is coming anyway. The cabinet has agreed to it regardless and as it looks now there is no turning back: the European Digital Identity is coming and Parliament no longer has any means of approving or disapproving the end result.”

A large proportion of Dutch citizens – the emigrating lawyer Jeroen Pols estimates this at about sixty to seventy percent – will be immediately enmeshed in this system. They will not be able to escape it because they are already closely intertwined with the government through allowances, from rent to healthcare allowances. Those who want to continue getting benefits will have to accept digital identity and currency. Probably the globalists foresee Europe collapsing economically, and these control structures will serve to direct and dampen the resulting civil unrest.

Implications

If you consider everything I covered in context, the weakest will be left. The strongest – energetic people with moveable capital and talent – will leave for countries like Paraguay where, as Jeroen Pols points out, you can buy a large piece of land for next to nothing to start over. As it is, a Dutchman with an old age allowance (AOW) of 1000 euro can barely make ends meet on a small flat in a big city. A better life is possible in South America. Good food is often more affordable there.

Also ask yourself the question: what is more encouraging? Living in a country that still has a little prosperity, but that promulgates increasingly strict controls to maintain that prosperity? Or living in a country that has already had its meltdown, and is now rebuilding with confidence in the future? Of course, there will always be people for whom the truth of this prognosis cannot penetrate their minds – for example, because they are stuck with access arrangements after a divorce, and are not allowed by the judge to move.

It is precisely creative people, the backbone of society, who will be the first to leave. Those who desire to do business, who create wealth, do not want to be burdened with the expanding regulatory pressure of a control-crazy government. This exodus creates fierce competition among the needy –competition for the scraps of a shrinking and exhausted welfare state. To meet those needs, the state will have to expropriate people ever more…

Lessons and prospects

After our literal tour through the Port of Rotterdam, we are at the end of this ‘guided tour’ across the structural problems challenging the Dutch economy.

Do our politicians truly realize how far-reaching these challenges are? How deep and layered the problems are? The mere fact that a relatively small part of the total population, the young working population, is given a gigantic responsibility to keep things running. At the same time, this segment of the population is developmentally disadvantaged in terms of education, resilience and concentration – partly due to digitization and Covid policies – and this segment of the population is more culturally fragmented than ever. It is a serious systemic flaw that has not received enough attention.

Perhaps the political parties mentally block out this problem, because otherwise the looming abyss will totally paralyze them. It is literally too late to solve the problem: the German population cannot be rejuvenated in time, and because of the technical background of Nord Stream’s sabotage, their energy supply will remain uncertain for decades to come. It is virtually inevitable that this system failure will pull the Netherlands into an economic downward spiral.

The War Against the Superstructure

In any case, you are now aware of what awaits the Dutch economy – forewarned is forearmed. And now we get to the final part of this analysis: the superstructure that presides over all this decay. This immediately gets us to a commentary by prof. Paul Cliteur, that involves Islamization, Ayaan Hirsi Ali, Geert Wilders and the mainstream media Cabal. Paul said:

“It would be an enormous improvement of Dutch journalism when journalists would be talking about the real topics. This is what has always frustrated me with discussions about Ayaan Hirsi Ali. It was always about the ‘polarizing implications’ of her work – never about the actual content.”[20]

Now here’s the thing – Paul Cliteur is sort of a secular Jesus with the infinite patience of an angel. But I have not a shimmer of patience left with the clownish order that governs this society and facilitates its decay. That talks about everything except the content, the essence. Whether one is accepted to the elites – now I mean the administrative, the executive and the cultural institutions – is purely dependent on how well you navigate the politically-correct codes of speech.

The only way forward is when this total superstructure is absolutely brought down. And this is why I strategically relocated myself to Paraguay, because I cannot hold that in anymore. Now, we the US intervention in Venezuela, we arrive within a‘ Might Makes Right’ world order. Russia, China, Turkey, etcetera, where evidently already longer on this track. All of the EU-prattling about being a ‘humanitarian superpower’ and a ‘law based order’ means absolutely nothing in practice. Even the UN holds no significance as long as the US army does not enforce its decrees.

But what does the governing classes in the Netherlands and the EU do? Our cultural superstructure? They further bunker down with woke-ideology whilst factories are without energy and Islam has moved past the gates. Insulated from the influence of the people, calcifying within their own righteousness. Rome must burn, so that a phoenix may rise from the ashes.

People reply to such statements with things like: “Sid, you cannot say such things without the secret services going after you!” And as I am quite sure that services such as AIVD and NCTV will read this article, I might as well grab the bull by the horns. Islamization will continue (and with that, the rise of theocratic enclaves, that adhere to Sharia and not the civic code of law). There is climate radicalization, which is being advanced by mainstream media and big financiers such as George Soros. Then on top of this, there are countless youth who cannot start a normal life, given the toxic housing market.

In the previous century we have seen that the disappearance of the middle class gives space to the rise of movements such as Communism and National Socialism. With the ongoing digitalization and AI-fication of work, most of the jobs disappear that used to serve as entry points into the middle class and its work ethos. The disappearance of such entry points alienates youth from society. And since they have no pathway to a higher status or stability of income, their only hope is in destabilization of the entrenched structures. The Netherlands basically has a Rhineland system of social security for boomers, and an Anglo-Saxon system for everyone else.

The statement about Rome needing to burn, is thus to be taken quite literally.

Paul Cliteur posted a series of political opinion polls that more or less reflect this sentiment amongst the populace. He stated that although those polls were looking good (they are optimistic for FvD – a radical-right political party that strives for more direct democracy), he urged people to be aware that seats in Parliament give no reliable representation of true political power. This is because many political parties are not anchored within the ruling institutions: the Council of State, Public Ministry, the judges, Dutch public broadcasting company, public officials and administrators, etcetera. With other words: the genuinely democratic renewal is still behind the horizon.

The problem with this hope for a “genuinely democratic renewal”, however, is that [A] the true power to make decisions, the substance of sovereignty, has been outsourced from democratically elected positions towards technocratic and untransparent boards, and [B] right-wing realistic thought is being criminalized, demonized and excluded within those boards. The conclusion is that there is literally no change possible without revolutionary measures.

People like Paul Cliteur and other intellectuals and politicians, such as – amongst others – Geert Wilders and Thierry Baudet, are still vulnerable, in the sense that they have money, property and loved ones in the Netherlands, as well as a form of status and prestige. They put that at risk if they acknowledge said conclusion. Therefore, if you truly want truthful analysis, one must produce it physically outside the EU.

Plato’s Cave and the Lack of a Viable Counter-Mythos

Now we arrive at the problem of how we can replace the mythos of the elites – multiculturalism, One Worldism, left-liberal technocracy with economic control derived from the climate-narrative – with our own mythos, which is grounded in Patriotism, Realism, Liberty, Cultural Reverence of Great Deeds in the Past, Sovereignty and Direct Democracy.

If we draw on Plato’s allegory of the cave, the problem is that people just flee farther and deeper into the cavern. The thesis – the draconian measures governments deployed during the pandemic – increased distrust towards authorities. But what was the anti-thesis? The popularization of theories such as ‘flat earth,’ ‘hollow earth,’ ‘reptilians’ and ‘Satanic bloodlines.’ Seen from the right-wing counter-mythos that was being meticulously woven around topics such as national sovereignty before the onset of the pandemic, COVID-19 was a miracle. But not one that brought redemption or salvation. It was a miracle that revealed the utterly absurd nature of reality.

It goes to show that the counter-forces, that oppose the ruling narrative of the left-liberal technocratic elites, are unable to produce a viable counter narrative, as they have been carefully goaded by algorithms into counterproductive narratives that cross over into the fantastical. Not to say that myths cannot encompass fantastical elements – they obviously can. But the narratives that the segment of the population have inundated themselves with that the counter-elite would draw upon, are just too politically useless and even counter-productive.

During the pandemic, I kept receiving suggestions in my YouTube feed to watch video’s about ‘flat earth’: consistently I kept clicking that away as ‘not interested’ and yet the suggestions kept coming for months. It goes to show how such narratives are part of a psy-op and the ‘losers of globalism’ have been distracted and thus politically disarmed in this way.

This inability to form a viable counter mythos that can challenge and replace the mythos of the left-liberal technocrats, is thus another reason to emigrate.

Conclusion

The time for speaking about the situation of the Netherlands in terms of ‘solutions’, has passed. When Marjolein Faber (PVV) was Minister of migration, she could not even prevent a royal ribbon being awarded to two activists – it also proved impossible to hang up a sign with the text “we are working for your return” at asylum centers. All these so-called ‘solutions’ will run into a brick wall of reprimands by the EU, sabotage by bureaucrats in The Hague, climate board meetings with untransparent mandates and other forms of intransient lobbying at literally every level of governance.

So let us stop this fruitless meandering about ‘solutions’, and instead, work towards a big system crash and a revolt, to bring about what Spinoza calls a ‘great flush through’ of the ruling powers.[21]

We must conclude that one can guide a horse to a well to drink, but one cannot force it to drink. And now, with the established ideology that currently dominates public communication and the communicative infrastructure, the horse cannot even be guided. Only grand scale disruptions could change this situation.

Het is mogelijk om Sid te steunen via BackMe. Zeer veel dank!

NOTES

[1] https://www.voordekunst.nl/projecten/20451-de-val-van-nederland-onafwendbaar (19/1/2026).

[2] https://x.com/Sid_Lukkassen/status/1991562609418727498 (19/1/2026).

[3] Bekijk mijn analyse van het leven in Paraguay: https://www.youtube.com/watch?v=IePVeB0iBQs (19/1/2025).

[4] Zie hoe Peter Lamberts dit archetype omschrijft in zijn bespreking van Levenslust en Doodsdrift (2017): https://www.civismundi.nl/index.php?p=artikel&aid=3733 (19/1/2026).

[5] https://www.youtube.com/watch?v=qmugiKUkhG8 (19/1/2026).

[6] https://www.youtube.com/watch?v=g8wTIEmgqyo (19/1/2026).

[7] Zie: https://www.ad.nl/politiek/felle-kritiek-op-ollongren-rapport-sleepwet-te-lang-achtergehouden~ad75ff30/ en zie: https://www.bnr.nl/nieuws/politiek/10354423/ollongren-hield-rapport-over-sleepwet-achter (19/1/2026).

[8] Lees in dat geval beter Huis van de Muze (2024), bijvoorbeeld hier te bestellen: https://www.bol.com/nl/nl/p/huis-van-de-muze/9300000173230915/

[9] https://panorama.nl/artikel/641737/oud-commando-en-oorlogsheld-marco-kroon-ik-denk-dat-europa-over-50-jaar-overwegend-islamitisch-is#:~:text=Mensen%20willen%20niet%20discrimineren%2C%20maar,oproepen%20en%20een%20geloofsoorlog%20beginnen. (19/1/2026).

[10] Sids Elsfest toespraak: De Mythe als Kompas: https://www.youtube.com/watch?v=TaiCPa4BXd0&t=102s (19/1/2025).

[11] https://dbwh15aace.18.sub-site.eu/het-stikstof-debat-pros-en-contras-over-de-noodwet/ (19/1/2026).

[12] Zie: https://www.cbs.nl/nl-nl/longread/statistische-trends/2022/vertrouwen-in-medemens-en-instituties-voor-en-tijdens-de-pandemie/1-inleiding en: https://www.nieuwsvandedag.nl/nieuws/maatschappij/artikelen/nederland-glijdt-af-van-een-high-naar-een-low-trust-samenleving (21/1/2026).

[13] https://trends.knack.be/nieuws/macro-economie-beleid/kwaliteitskaalslag-in-nederlands-onderwijs-vertoont-gelijkenissen-met-vlaanderen/ (21/1/2026).

[14] Sid Lukkassen, Paul Cliteur, e.a. Cultuurmarxisme: Gold Edition (Aspekt, 2021).

[15] https://www.youtube.com/watch?v=VB1UH_E-xEI (23/1/2026)

[16] https://doorbraak.be/walter-benjamin-leert-ons-hopen-tegen-beter-weten-in/?dbcode=e7207192576&u=30217294 (23/1/2026)

[17] https://news.sky.com/story/trumps-28-point-ukraine-peace-plan-in-full-including-land-kyiv-must-hand-to-russia-and-when-elections-must-be-held-13473491 (23/1/2026)

[18] Zie: https://www.theguardian.com/world/article/2024/aug/15/ukrainian-team-blew-up-nord-stream-pipeline-claims-report en: https://www.theguardian.com/business/2023/jun/06/biden-knew-of-plan-to-attack-nord-stream-three-months-before-explosion (22/1/2026).

[19] https://www.dagelijksestandaard.nl/media/linkse-haatcampagne-gaat-door-nadia-bouras-viert-weglopen-van-wierd-duk-en-roept-dat-vrouwen-van-hem-walgen (23/1/2026).

[20] https://x.com/paulcliteur/status/2008924905610342616 (22/2/2026).

[21] Baruch Spinoza, Tractatus Politicus (1677), chapter x.1.

Delen via

Andere artikelen